Bir Ramazan günü ateistin biri ormanda geziniyormuş. Kendi kendine konuşuyormuş. Şu evren, şu doğa ne kadar güzelliklerle dolu; ağaçlar, kuşlar, böcekler vs. derken önüne büyük bir ayı çıkmış. Korkudan Allah diye haykırmış. Ayı, dere, kuşlar, ağaçlar her şey donmuş. Ve gökten bir ses gelmiş;
- Sen benim varlığıma inanmıyorsun da neden adımı anıyorsun?"
Ateist korkudan tir tir titremeye başlamış, üzerine atlamak üzere olan ayı ve gaipten gelen ses. Konuşmaya başlamış;
- Ne deseniz haklısınız, ben varlığınıza inanmadım, beni affedin. Ben Müslüman olamadım bari şu ayıyı Müslüman yapın, demiş.
Bir anda her şey eski haline dönmüş, ayı konuşmaya başlamış;
- Allah'ım, verdiğin nimetlere şükürler olsun, senin rızan ile orucumu açıyorum, deyip harekete geçmiş.
Bir gün bir adam üzgün üzgün geziyormuş. Hoca o adamı görmüş; "Hayırdır komşu bi şey mi oldu?" demiş. Adam; "Ah! Sorma hocam başıma geleni geçen gün bi arkadaşımın istemeden günahını aldım" demiş. Hoca buna şaşırmış adama; "Ee ne güzel adamın günahını almışsın adamın günahları azalmış işte" demiş.
Adamın biri bir gün teravih namazına gitmiş. Hoca teravih namazını çok hızlı kıldırıyormuş. Hoca selam verice adam aceleyle hocanın kulağına eğilmiş.
- Hocam, bir defa süphane rabbiyel ala zor diyorum, demiş. Adamın yanındaki kişi bunu işitince:
- Dostum haline şükret ben onu bile diyemiyorum, demiş.
Adamın biri 10 kilo çay ile eve gelmiş. Hanımı;
- Niye aldın? evde vardı ya
- Ramazan geliyor.
Ertesi gün adam 1 çuval şeker ile gelince hanımı;
- Evde daha çok vardı
- Ramazan geliyor
Kadın bir gün evdeyken komşuları Ramazan diye bir adamdan söz etmişler. Kadın bütün Ramazan hazırlığı için alınan malzemeleri almış Ramazan denen kişiye vermiş ve demiş ki;
- Buyurun Ramazan Bey, biz de bunları sizin için hazırlamıştık.
