Bir Ramazan günü ateistin biri ormanda geziniyormuş. Kendi kendine konuşuyormuş. Şu evren, şu doğa ne kadar güzelliklerle dolu; ağaçlar, kuşlar, böcekler vs. derken önüne büyük bir ayı çıkmış. Korkudan Allah diye haykırmış. Ayı, dere, kuşlar, ağaçlar her şey donmuş. Ve gökten bir ses gelmiş;
- Sen benim varlığıma inanmıyorsun da neden adımı anıyorsun?"
Ateist korkudan tir tir titremeye başlamış, üzerine atlamak üzere olan ayı ve gaipten gelen ses. Konuşmaya başlamış;
- Ne deseniz haklısınız, ben varlığınıza inanmadım, beni affedin. Ben Müslüman olamadım bari şu ayıyı Müslüman yapın, demiş.
Bir anda her şey eski haline dönmüş, ayı konuşmaya başlamış;
- Allah'ım, verdiğin nimetlere şükürler olsun, senin rızan ile orucumu açıyorum, deyip harekete geçmiş.
Adamın biri bir gün teravih namazına gitmiş. Hoca teravih namazını çok hızlı kıldırıyormuş. Hoca selam verice adam aceleyle hocanın kulağına eğilmiş.
- Hocam, bir defa süphane rabbiyel ala zor diyorum, demiş. Adamın yanındaki kişi bunu işitince:
- Dostum haline şükret ben onu bile diyemiyorum, demiş.
Bir gün bir adam üzgün üzgün geziyormuş. Hoca o adamı görmüş; "Hayırdır komşu bi şey mi oldu?" demiş. Adam; "Ah! Sorma hocam başıma geleni geçen gün bi arkadaşımın istemeden günahını aldım" demiş. Hoca buna şaşırmış adama; "Ee ne güzel adamın günahını almışsın adamın günahları azalmış işte" demiş.
Adamın biri 10 kilo çay ile eve gelmiş. Hanımı;
- Niye aldın? evde vardı ya
- Ramazan geliyor.
Ertesi gün adam 1 çuval şeker ile gelince hanımı;
- Evde daha çok vardı
- Ramazan geliyor
Kadın bir gün evdeyken komşuları Ramazan diye bir adamdan söz etmişler. Kadın bütün Ramazan hazırlığı için alınan malzemeleri almış Ramazan denen kişiye vermiş ve demiş ki;
- Buyurun Ramazan Bey, biz de bunları sizin için hazırlamıştık.
