Çocukluğunu Özleyen Kavuk Fıkrası
Bir gün hava çok sıcakmış.Nasrettin Hoca boncuk boncuk terliyormuş.Derken sokakta oynayan çocukları görmüş.Biraz serinlemek ve çocukları seyretmek için bir ağacın altına oturmuş .Cebinden mendilini çıkararak terini silmiş .Kahkahalar atarak top oynayan çocukları izlemeye dalmış.dersimiz.com Hoca çocukları izlerken mahallenin en yaramaz çocuğu ali hoca'nın başındaki kavuğu kapmış.
Hoca ne olduğunu anlayamadan ALİ,kavuğu arkadaşlarına götürmüş.Çocuklar kavuğu birbirlerine atarak oynamaya başlamışlar.Hoca kavuğunu geri almak için onlara doğru koşmuş.Çocuklar HOCANIN geldiğini görünce dört bir yana dağılmışlar.Hoca kavuğu elinde tutan çocuğa yaklaşınca çocuk,kavuğu diğer arkadaşına atıyormuş.Kavuk böyle sürekli el değiştiriyormuş.Hocanın oradan oraya koştuğunu gören komşusu Hocaya yardım etmek istemiş ama hiçbiri çocukları yakalayamamış.Bu kovalamaca uzun süre devam etmiş.Sonunda Hoca çocukların arkasından koşamayacak kadar yorulmuş.Nefes nefese kalmış, dizlerinin üstünde çökmüş.Bir süre sonra kavuksuz olarak eve dönmüş hanımı onu böyle görünce şaşırmış bey sen kavuğunu hiç başından çıkarmazdın hayrola bir şey mi oldu? kavuğun nerede?
Nasrettin Hoca hanımına gülümseyerek cevap vermiş :
sorma hanım benim kavuk çocukluğunu özlemiş şimdi komşu çocukları ile birlikte sokakta oyun oynuyor
Sıla İpek ekledi, 10283 kez okundu.
Fıkrayı Paylaşın:
Hoca Nasreddin, küçük oğluyla birlikte köyüne gidiyormuş. Oğlunu eşeğe bindirmiş, kendisi yürüyormuş. Karşıdan gelenler, oğlunu göstererek:
Samana çok zam gelince Nasrettin Hoca eşeğin yemini yarıya düşürür, eşek yine çalışır, hoca tekrar samanı çeyreğine düşürür eşek yine çalışmaya devam eder, ancak ertesi gün eşek çalışırken rahmetli olur. Hoca hüzünlenir, ölü eşeğine şöyle der;
Köylünün biri Nasrettin Hocaya görünce sorar;